 |

Anamorfisch breedbeeld
|
De term anamorphic, in het Nederlands meestal aangeduid als anamorfisch of anamorf, geeft aan dat het beeldmateriaal in een 16:9 (1.78:1) verhouding is opgeslagen en tevens volledig verticaal is uitgerekt. Door toepassing van deze techniek blijft veel detail behouden.
Weergave op conventionele 4:3 televisies
Op conventionele 4:3 (1.33:1) televisies kunnen anamorfische uitgaven zonder problemen worden weergegeven. De speler/decoder drukt het beeld dan samen en voegt twee horizontale zwarte balken toe. Op deze manier kan de film in het originele beeldverhouding worden bekeken, hoewel er beeldlijnen verloren gaan.
Weergave op 16:9 breedbeeld televisies
Weergave op een 16:9 breedbeeld televisie (1.78:1) zorgt voor het behoud van de extra verticale beeldlijnen, waardoor het geheel 33% scherper wordt weergegeven. De speler/decoder drukt in dit geval het beeld niet samen, maar geeft een volledig verticaal uitgerekt beeld door aan de televisie.
Wat staat er op de hoes?
Een anamorfische uitgave verdient bij een goede transfer de voorkeur. Of een product al dan niet anamorfisch is uitgevoerd, wordt niet altijd (duidelijk) aangegeven op de hoes. Aanduidingen als anamorphic widescreen, enhanced for 16:9 TVs, 16:9 enhanced en widescreen enhanced maken één en ander duidelijk. Wanneer er een aspect ratio, bijvoorbeeld 1.85:1 of 2.35:1, in combinatie met 4:3 of 1.33:1 op de hoes staat, dan is het materiaal niet anamorfisch opgeslagen. Breedbeeld bezitters krijgen dan een 4:3 weergave, met horizontale en verticale zwarte balken, die zij zelf kunnen uitrekken met behulp van (zoom)beeldstanden op de televisie. De kwaliteit van het beeld neemt hierdoor af.
|
 |
|
 |
|